Καλώς ήρθατε στο Ιστολόγιο συνεργασίας νηπιαγωγών 35ης Περιφέρειας. Η συμμετοχή σας θέλω να πιστεύω πως θα το αναθρέψει, θα το μεγαλώσει, θα το αναπτύξει...
Η σχολική Σύμβουλος: Μαρία Ζωγράφου-Τσαντάκη
RSS

Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2010

δραστηριότητες για τις πρώτες μέρες στο Νηπιαγωγείο



Σας δίνω παρακάτω αρκετές δραστηριότητες - παιχνίδια γνωριμίας, επικοινωνίας, συνεργασίας κλπ για τις πρώτες μέρες στο Νηπιαγωγείο, αρκετά χρήσιμα κατά τη γνώμη μου. Οι νηπιαγωγοί της 35ης Περιφέρειας που ήταν πριν δυο χρόνια περίπου τα έχουν σε έντυπη μορφή. Τώρα τα καταθέτω στο blog μας και σε ηλεκτρονική. Είναι απλά, δοκιμασμένα στην πράξη και θα πετύχουν τους στόχους προσαρμογής και κοινωνικοποίησης των μικρών παιδιών σίγουρα.

Δραστηριότητες και παιχνίδια που βοηθούν την κοινωνικοποίηση των παιδιών κατά τις πρώτες μέρες στο Νηπιαγωγείο

1. Καθισμένα τα παιδιά στον κύκλο ένα – ένα λένε το όνομά του κάνοντας μία κίνηση «δική του». Όλα μαζί επαναλαμβάνουν τη κίνηση με το τραγουδάκι: Γεια σου Γιάννη, γεια σου Γιάννη, γεια σου!

2. Στο κύκλο συστήνονται και λένε τι αγαπούν να τρώνε: Είμαι η Ελένη και με αρέσουν οι σοκολάτες. Επαναλαμβάνουν όλοι μαζί.

3. Σκορπίζονται όλα τα παιδιά στο χώρο με μουσική. Χορεύουν αυτοσχεδιάζοντας και με το σταμάτημα της μουσικής πρέπει:
4. α) να βρουν ένα φίλο,
         β) να τον χαιρετίσουν με το χέρι
    γ) να τον χαϊδέψουν στο μάγουλο
         δ) να του χαμογελάσουν
   ε) να τον κοιτάξουν στα μάτια, να τα κλείσουν, να τα ανοίξουν και να τον ξανακοιτάξουν   
   χαμογελώντας
   στ) να ακουμπήσουν τις πλάτες, τις μύτες, τα πόδια, τα γόνατα, τα αυτιά κλπ. (με διαφορετικούς
   φίλους κάθε φορά).

5. Σκορπίζουμε χαρτιά Α4 όσο και ο αριθμός των παιδιών στο πάτωμα και τα παιδιά κινούνται ανάμεσα στα χαρτιά με μουσική. Στο σταμάτημα πατούν με το ένα πόδι σε κάποιο χαρτί. Αφαιρούμε ένα χαρτί και συνεχίζουμε το παιχνίδι μέχρι να μείνει μόνο ένα χαρτί, όλα τα παιδιά πρέπει να αγγίξουν με το πόδι τους το χαρτί (μέχρι και 16). Ζητούμε να σηκώσουν ψηλά τα χέρια να τα κατεβάσουν αργά και να γίνουν όλα μαζί μια αγκαλιά. Να κλείσουν τα μάτια και αγκαλιασμένα να ακολουθήσουν τη φωνή της νηπιαγωγού που τα καλεί ή τον ήχο του ταμπουρίνου.

6. Ζητάμε να μας φέρουν ένα αντικείμενο που τους άρεσε μέσα στην τάξη. Το δείχνουν στους φίλους τους (μαζεμένα στην παρεούλα) και τα μαζεύουμε όλα μαζί στο κέντρο. Το σηκώνουμε ένα – ένα και τα παιδιά λένε: «Το αρκουδάκι το έφερε η Λένα», «Το αυτοκινητάκι το έφερε ο Γιάννης».

7. Δυο-δυο παιδιά παίζουν το καθρέπτη. Τέσσερα – τέσσερα παιδιά χωρίς να μπερδέψουν τα μέλη τους παίζουν το καθρέπτη.

8. Παίζουν τα παιδιά το σπασμένο τηλέφωνο ανά 5 (μικρές ομάδες), μεταδίδοντας μια γκριμάτσα (συγκεκριμένη «μάσκα προσώπου» ή το γνωστό λεκτικό σπασμένο τηλέφωνο).

9. Καθισμένα όλα κατάχαμα με ανοιχτά πόδια σε ένα μεγάλο κύκλο. Ένα παιδί φυσάει δυνατά ένα μπαλόνι λέγοντας μπαλόνι, μπαλονάκι, στον Κώστα να κυλήσεις. Ο Κώστας χωρίς να το πιάσει το φυσάει λέγοντας μπαλόνι, μπαλονάκι, στην Καίτη να κυλήσεις και συνεχίζεται με όλα τα παιδιά.

10.   Σε κύκλο όπως στην παραπάνω άσκηση και με τα χέρια στην πλάτη ξεκινάει με τον πρώτο που έχει ένα σπιρτόκουτο σφηνωμένο στη μύτη και πηγαίνει από τον ένα στον άλλο, αν πέσει κάτω το σπιρτόκουτο πιάνεται μόνο με τη μύτη.

11.  Στη μέση ένα μεγάλο χαρτί, το πρώτο παιδί κρατάει μια χονδρή κηρομπογιά, τη δίνει δίπλα του και το άλλο δίπλα του λέγοντας «πάρε από μένα τη μπογιά αυτή δώσ’ τη δίπλα σου και τράβα μια γραμμή» αυτό που έχει στα χέρια του την μπογιά στη λέξη γραμμή τραβάει μια γραμμή στο χαρτί.

12.  Η νηπιαγωγός λέει ότι είναι η ατμομηχανή του τρένου. Ξεκινάει με «τσάφ-τσουφ», τα παιδιά βαγόνια είναι σκορπισμένα στην αίθουσα ή στην αυλή. Στέκεται μπροστά στο πρώτο «βαγόνι» και λέει: «Με λένε Μαρία» το παιδί απαντά «με λένε Λεωνίδα» Η νηπιαγωγός προτείνει: «Θέλεις να κάνουμε μαζί ένα τρένο;». Το παιδί απαντά «Θέλω» και η νηπιαγωγός λέει «πήγαινε πίσω μου και έλα να βάλουμε μπρος με το όνομά σου». Πηδούν και οι δύο επιτόπου, σηκώνοντας τα χέρια ψηλά και φωνάζουν «Λεωνίδας, τσαφ-τσουφ, Λεωνίδας, τσαφ-τσουφ» με μεταβολή ο Λεωνίδας γίνεται ατμομηχανή και τσαφ- τσουφ ξεκινά και σταματά στο επόμενο βαγόνι. Λέει «με λένε Λεωνίδα» το παιδί απαντά «με λένε Ντίνα» «Θέλεις να έρθεις στο τρένο μας», «Θέλω», «Πήγαινε πίσω μου…» κλπ. Κάθε φορά το νέο παιδί-βαγόνι γίνεται ατμομηχανή.

13.  Ένα μεγάλο πανί και μέσα ένα μπαλόνι. Το χορεύουμε με μουσική προσέχουμε να μην πέσει.

14.  Με πιασμένα χέρια μπερδευόμαστε όσο πιο πολύ μπορούμε. Αργό ξεμπέρδεμα. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με κορδέλες που κρατάμε σε μικρές ομάδες ή με λάστιχο. Δε τ’ αφήνουμε στο ξεμπέρδεμα. Συνοδεύεται η άσκηση με αργή μουσική και ο ρυθμός μπέρδεμα-ξεμπέρδεμα ακολουθεί τη μουσική.

15.  Ένα παιδί με κλειστά μάτια προσπαθεί να περάσει ανάμεσα από παιδιά εμπόδια που δεν μετακινούνται. Με οδηγίες της νηπιαγωγού ή με αργή μουσική

16.  Συνεργασία τριών παιδιών που φτιάχνουν με το σώμα τους ένα ζώο, ένα φυτό ή ένα οποιοδήποτε πράγμα αποφασίσουν να αναπαραστήσουν να το περιγράψουν ή να το μαντέψουν οι υπόλοιποι καθώς το παρουσιάζουν

17.  Φτιάχνουμε έναν κύβο π.χ. από χαρτόνι και ζωγραφίζουμε σε κάθε πλευρά του ένα μέλος του σώματος, πχ. πόδια , χέρια, κεφάλι, κλπ. Στο κέντρο ένα παιδί ρίχνει τον κύβο και δείχνει το ανάλογο μέλος του σώματός του. Όλοι πηγαίνουν και αγγίζουν (χαϊδεύουν) το παιδί στο μέλος που έδειξε. Δεν είναι απαραίτητο για την αρχή της χρονιάς να ονομάζουμε τα μέλη.

18.  Το κάθε παιδί έχει μπροστά του ένα χαρτί και μια κηρομπογιά. Βάφει στο χαρτί όσο κρατάει η μουσική. Μόλις σταματήσει, δίνει στο επόμενό του, μόνο το χαρτί. Με το ξεκίνημα της μουσικής βάφει στο χαρτί που πήρε από τον προηγούμενό του και το παιχνίδι τελειώνει όταν πάρει ο καθένας το ίδιο χαρτί.

19.  Παιχνίδια με μεγάλο πανί. Α) όλοι κουνάμε ένα μεγάλο πανί ή/και μετακινούμαστε με αυτό. Με το χοπ το πετάμε ψηλά και τρέχουμε στη μέση του ώστε όταν πέσει να μας σκεπάσει όλους. Β) ένα παιδί «τα κρύβει». Ένα άλλο παιδί κρύβεται κάπου. Όλα τα υπόλοιπα παιδία αγκαλιασμένα κάτω από το μεγάλο πανί. Η ομάδα ρωτά «ποιος λείπει;» Το παιδί που τα φυλάει μπορεί να σηκώσει το πανί λίγο από τις άκρες για να προσπαθήσει να βρει ποιος λείπει.

20.  Τα παιδιά κάνουν ένα κύκλο όρθια. Ένα παιδί στο κέντρο με δεμένα μάτια είναι ο Τάσος και ένα άλλο παιδί είναι η Γκόλφω ή ο λύκος και το αρνάκι, ο σκύλος και ο λαγός. Το πρώτο παιδί φωνάζει: που είσαι Γκόλφω. Εδώ είμαι Τάσο, απαντά το άλλο παιδί. Το παιδί Γκόλφω (κλπ) αποφεύγει το άλλο παιδί-Τάσο μέχρι να το πιάσει. (ο κύκλος των παιδιών είναι κλειστός-κολλημένα ώμο με ώμο, πλαϊνή πλευρά με πλαϊνή πλευρά).

21.  Τα παιδιά κινούνται ελεύθερα με μουσική. Ανά τρία έχουν χαρτάκι ή κορδελάκι στο χέρι με το ίδιο χρώμα. Μόλις σταματά η μουσική προσπαθούν να κάνουν ένα σύμπλεγμα με αγάλματα. Αλλάζουμε τα χαρτάκια ή τις κορδέλες και αλλάζουν οι ομάδες. Ορισμένα παιδιά μπορεί να είναι «φωτογράφοι» των αγαλμάτων.

22.  Τα παιδιά σχηματίζουν τρενάκι και ανάμεσά τους τοποθετείται ένα φουσκωμένο μπαλόνι. Το μπαλόνι σταθεροποιείται με τη πλάτη-μέση του μπροστινού και με την κοιλιά του πίσω παιδιού. Το τρενάκι ξεκινά και τα παιδιά προσπαθούν να μην τους πέσει το μπαλόνι. Πετυχαίνει καλύτερα εάν το τρενάκι έχει 5-6 παιδιά. Σε μεγάλη ομάδα κάνουμε δύο τρενάκια και μπορούν να ταξιδεύουν και ανταγωνιστικά. Ποια ομάδα δεν θα ρίξει τα μπαλόνια τους.


Επίσης, εκτός από τις παραπάνω δραστηριότητες, μπορείτε να βρείτε και πολλές άλλες (ψυχοκινητικής και κοινωνικοσυναισθηματικής ανάπτυξης) στα παρακάτω βιβλία:
Κούγιαλη Γ. (1999) Ψυχοκινητικές δραστηριότητες για παιδιά. Αθήνα: Καστανιώτης.
Τελέ-Λιζιέ Μ & Μπαρτ Β. (2004) 1001 δραστηριότητες για τα νηπιαγωγεία. Αθήνα: Μεταίχμιο.
Τσαπακίδου Αγγελική (1997) Κινητικές δεξιότητες. Θεσσαλονίκη: University Studio Press.
Διδακτική Θεωρία και Πράξη (1996) Δραστηριότητες για το παιδί. Μια εγκυκλοπαίδεια με θεματική κατάταξη.600 ευχάριστες δραστηριότητες από δασκάλους για δασκάλους. Αθήνα: Πατάκης.


Επιλογή – επιμέλεια: Μαρία Ζωγράφου – Τσαντάκη, Σχολική Σύμβουλος Π.Α. 35ης Περιφέρειας  (Ν.Πέλλας).



Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

Αγιασμός σε Νηπιαγωγεία (1ο, 13ο, 17ο, 9ο) στα Γιαννιτσά


Καλή σχολική χρονιά,
με υγεία, δύναμη, δημιουργικότητα, παραγωγικότητα, συνεργασία!

Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010

Κακό παραμύθι σε δύο πράξεις (από την Κική Δημητριάδου)


 Η Κική προσπαθεί να μεταπλάσει σε παραμύθι τη δίκαια αγωνία της για το Νηπιαγωγείο, την αυλή και τα δέντρα..Τη συμμεριζόμαστε απολύτως.
                         Κακό παραμύθι  σε δύο πράξεις
Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένα κτίριο που στέγαζε νηπιαγωγεία. Ήταν το παλαιότερο αλλά  θα μπορούσε να είναι και το καλύτερο. Ο λόγος που υπερασπίζει τον χαρακτηρισμό «καλύτερο», είναι βεβαίως η ύπαρξη αυλής. Τη στιγμή που άλλα νηπιαγωγεία λειτουργούν σε νοικιασμένα μαγαζιά, το περίφημο «συγκρότημα του Πέτρου και Παύλου» διαθέτει αυλή και μάλιστα με αληθινά δέντρα. Ξέρεις, αυτά που για να δεις την κορυφή τους πρέπει να τεντώσεις το κεφάλι σου στον ουρανό και να ακούσεις πιθανότατα τους γνωστούς ήχους διαμαρτυρίας.
Κάποια από αυτά τα δέντρα είναι γερασμένα. Όσα τόλμησαν και έγειραν  το κεφάλι τιμωρήθηκαν με κοπή. Κάποια από αυτά είναι πεύκα και την άνοιξη η γύρη τους εκτοξεύεται στον αέρα, αναμειγνύεται με τα καυσαέρια  της πόλης, ωστόσο σου δίνει μια ψευδαίσθηση φύσης…
Η σχολική αυλή που θα μπορούσε να είναι το καμάρι της πόλης έχει την όψη σκουπιδότοπου. Παιδιά από το διπλανό 1ο Δημοτικό Σχολείο έχουν ένα ελάχιστο μόνο μέρος ευθύνης γι’ αυτό. Τις ώρες που τα σχολεία είναι κλειστά οι δύο αυλές γεμίζουν και πάλι παιδιά. Και που αλλού να πάνε βεβαίως να παίξουν;… Μαζί με αυτά, στον χώρο μαζεύονται και μεγαλύτερα παιδιά που δεν επιζητούν την άπλα του για τις αθλοπαιδιές τους αλλά ένα καταφύγιο, μια απομόνωση, από αδιάκριτα γι’ αυτούς μάτια. Θέλουν (όπως αποδεικνύουν τα σκουπίδια που αφήνουν πίσω τους) να καπνίσουν, να πιουν μπύρες, ν’ αγκαλιαστούν... Για κάποιες από τις επιλογές τους μπορεί κανείς να λυπηθεί αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Το καταδικαστέο είναι η ζημίες.
 Πραγματικά οι φθορές που σημειώνονται στον χώρο είναι απίστευτες. Λίγα ενδεικτικά παραδείγματα:  Το κάγκελο που προστέθηκε στην ράμπα του σχολείου μετά από ατελείωτες εκκλήσεις και τηλεφωνήματα (και έναν χρόνο αναμονής!) ξεχαρβαλώθηκε, στην κυριολεξία ξηλώθηκε, λίγες μόλις μέρες μετά την πανηγυρική του εγκατάσταση. Έμειναν τα σίδερα να παραμονεύουν επικίνδυνα, μνημεία ανεγκέφαλης δράσης. Το γραμματοκιβώτιο άντεξε μετρημένες ώρες, ο φιλόδοξος κομποστοποιητής  έγινε φύλλο φτερό.. Σπασμένα τζάμια και μικροεστίες φωτιάς είναι  τακτικό θέαμα.
Μια φορά κι έναν καιρό πώς να το κάνεις αυτό παραμύθι;
Σε απογευματινές τυχαίες συναντήσεις  με πιτσιρίκια… εν δράση, οι νηπιαγωγοί   δίνουν μαθήματα φιλικής προσέγγισης και αποσαφηνίζουν: «Ευπρόσδεκτοι είστε, σεβαστείτε όμως τον χώρο, μη βρωμίζετε και φυσικά μην καταστρέφετε»…
Ο Προϊστάμενος της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης όταν ενημερώνεται συστήνει τη γραπτή καταγραφή  του θέματος στις αρμόδιες δημοτικές αρχές για την ανάληψη των ευθυνών τους.
Η αστυνομία που κλήθηκε να καταγράψει το πρόβλημα αλλά  και να ενισχύσει την φύλαξη του χώρου, συστήνει την εγκατάσταση καμερών που θα παρακολουθούν τον χώρο έξω από το σχολείο και θα δίνουν τις εικόνες των καταστροφέων. Αδυνατεί όμως λόγω ελλείψεως προσωπικού να βοηθήσει παραπάνω.
Η δημοτική αστυνομία δεν έχει επίσης προσωπικό να συνδράμει.
 Ο Δήμος Γιαννιτσών στον οποίο έχει παραχωρηθεί όλη πλέον η σχολική περιουσία, έβαψε και συντήρησε τη στέγη του κτιρίου αλλά δεν μπορεί  να προσφέρει ικανοποιητική φύλαξη. (Η  φύλακας που παρέχει, μένει μέχρι τις 10 το βράδυ και βέβαια όχι τα Σαββατοκύριακα…)
 Κι ενώ το καλοκαίρι τσουλάει σαν πισινός σε καλογυαλισμένη τσουλήθρα, η υπογράφουσα τυχαία πρόσεξε τα μαρκαρισμένα δέντρα στο Πολύκεντρο της πόλης. Στις ερωτήσεις της επιβεβαιώθηκαν οι υποψίες:  Άλλα 12 δέντρα έχουν καταδικαστεί να κοπούν με την υπ’αριθμόν  125/2010 άδεια που ζήτησε ο Δήμος Γιαννιτσών από το αρμόδιο τμήμα πολεοδομίας της πόλης μας.  Η μελέτη είναι ήδη έτοιμη, υπογεγραμμένη από καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το έργο γνωστό:
Ανάπλαση.
Δεν είμαι γεωπόνος, δεν είμαι αρχιτεκτόνισσα εξωτερικών χώρων, δεν μ’ ενδιαφέρουν οι επικείμενες εκλογές. Ένας απλός πολίτης είμαι, νηπιαγωγός στο επάγγελμα. Νιώθω όμως την ανάγκη να διαμαρτυρηθώ  και να το κάνω δημόσια:
 Δεν καταλαβαίνω  γιατί πρέπει να κοπούν πάλι δέντρα!!! (Δεν μιλώ για τα άρρωστα ή τα επικίνδυνα γερμένα…)
Δεν με ικανοποιεί που θα ξαναφυτευτούν νέα!  Θέλω να ξέρω γιατί πρέπει να αναπλαστεί ο συγκεκριμένος χώρος και όχι με αυτά τα χρήματα να δημιουργηθεί ένας ΝΕΟΣ χώρος πρασίνου, από αυτούς που υπάρχουν μόνο στα χαρτιά και η έλλειψη τους κάνει τόσο θλιβερή την όψη της πόλης μου. Τα ξηλωμένα  πλακάκια στο Πολύκεντρο δεν με ενοχλούν, συγχωρώ τις ρίζες των δέντρων που ευθύνονται. Ας τα συντηρήσουν απλά και με μικρό κόστος  υπάλληλοι του Δήμου . Όσον αφορά τα πιτσιρίκια που κινδυνεύουν από τις υψομετρικές διαφορές έξω από το Πολύκεντρο (το άκουσα ως επιχείρημα για την αναγκαιότητα της ανάπλασης), ας τα εποπτεύσουν καλύτερα και ως οφείλουν οι συνοδοί γονείς και παππούδες τους!
Κι επειδή μια φορά και έναν καιρό όλα τα παραμύθια που γεννιούνται στο μυαλό πρέπει να μάθουμε να τα λέμε: Γιατί άραγε δεν θα μπορούσε να επιλεγεί για ανάπλαση η ξεχωριστή  αυλή του προαναφερόμενου συγκροτήματος νηπιαγωγείων; Αυτή η πράσινη ανάσα γιατί αφήνεται να ρημάζει τόσο άδοξα; Θα μπορούσε ωραιότατα να χρησιμοποιείται το πρωί από τα νηπιαγωγεία  και το απόγευμα να παραμένει ανοιχτή για τα παιδιά και τους συνοδούς τους!
Κι ίσως έτσι τύχει επιτέλους και καλύτερης φύλαξης.
Και ίσως έτσι βρεθούνε κάποια φωτεινά μυαλά και ψυχές να προσφέρουν εθελοντική φύλαξη, να αγκαλιάσουν τον χώρο με την προσωπική τους έγνοια.
Αυτά τα χρήματα, που τόσο πολύ τα έχουμε ανάγκη σαν νοικοκυριά, σαν Δήμοι και σαν κράτος,  γιατί δεν  χρησιμοποιούνται  με περισσότερη φαντασία;
Έχω ήδη τον αντίλογο στα αυτιά μου: Αυτά τα κονδύλια είναι για συγκεκριμένα έργα, η σχολική αυλή δεν είναι πάρκο κτλ κτλ. Ας γίνουν νέοι χώροι πρασίνου λοιπόν!
 Ωστόσο δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικοί τρόποι να κινηθείς, (κοινώς να κόψεις και να ράψεις) αρκεί εκ των προτέρων να θέσεις πράσινες κατ’ ουσία  προτεραιότητες. Τα έργα βιτρίνας περισσεύουν, ειδικά στα χρόνια φτώχειας που βιώνουμε.
Κι αν όλη αυτή η γραπτή φλυαρία φαίνεται κουραστική και εγώ με την σειρά μου γραφική, με τον ανεμιστήρα μόνο να με συνδράμει αυτόν τον καυτό Αύγουστο, μπερδεμένη ανάμεσα στην προσπάθεια να δώσω λύσεις στο θλιβερό κι αδιέξοδο  θέμα της αυλής του σχολειού μου και στην νέα  πίκρα των 12 καταδικασμένων δέντρων, είναι γιατί δεν είμαι πολιτικός. Πάλι παραμύθια γράφω.

Κική Δημητριάδου

Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010

Πως οργανώνουμε τη βιβλιοθήκη της τάξης μας

Μετά την επιμορφωτική συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στην Έδεσσα την Τετάρτη 8-9-2010 προβάλλονται παρακάτω οι διαφάνειες από την εισήγηση της Μαρίας Ζωγράφου - Τσαντάκη.

Η βιβλιοθήκη στην προσχολική εκπαίδευση και η χρήση της για την ενδυνάμωση του εγγραμματισμού των μικρών παιδιών

Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2010

Σχολή αφηγηματικής τέχνης

Ανθή Θάνου & Παναγιώτης Κούλελης

Την Ανθή Θάνου, τη συναδέλφισσα νηπιαγωγό και παραμυθού, πιθανόν οι παλαιότερες τη θυμάστε από τα σεμινάρια-εργαστήρια αφηγηματικού λόγου που κάναμε σε Γιαννιτσά, Έδεσσα, Αριδαία και αρκετές την καλέσατε και στα νηπιαγωγεία σας για αφήγηση παραμυθιών.

Μας έστειλε την παρακάτω ανακοίνωση για την ανάπτυξη της αφηγηματικής τέχνης από περισσότερους.

Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2010

Κατασκευή κούκλας

Και άλλη μια ιστοσελίδα όπου αναλυτικά μπορείτε να δείτε την κατασκευή κούκλας κουκλοθεάτρου με χαρτοπολτό (στα αγγλικά)
Οδηγίες θα βρείτε στην ιστοσελίδα:  Art for Small Hands

Μαριονέτες με...ζωή

Μαριονέτες με ...ζωή

είναι ο τίτλος της ιστοσελίδας
http://www.skoupidotopos.gr/index.html

όπου μπορείτε να βρείτε ιδέες για κατασκευές κούκλας κουκλοθεάτρου,ιστορικό για τη μαριονέτα και τις κούκλες κουκλοθεάτρου γενικά, ιδέες για θεατρικά μιούζικαλ και άλλα κουκλοθεατρικά
από τη δημιουργική ομάδα τριών νέων "που ονειρεύονται, σχεδιάζουν και δημιουργούν", τη Ζωή Σκαλίδη, τη Φωτεινή Τσάμπρα και τον ΜάνοΤάκα.

Σχολεία Υπερασπιστές των παιδιών

Η UNICEF ΚΑΛΕΙ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ Η UNICEF εύχεται καλή σχολική χρονιά σε όλους τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τους γονείς τους και απευθύνει πρόσκληση σε όλα τα σχολεία να γίνουν «Σχολεία Υπερασπιστές των Παιδιών» λαμβάνοντας μέρος στο ομώνυμο εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Οι μαθητές δημόσιων και ιδιωτικών σχολείων, με τη βοήθεια των εκπαιδευτικών τους, θα έχουν την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε ένα ξεχωριστό πρόγραμμα για την προστασία των παιδιών στις αναπτυσσόμενες χώρες και παράλληλα μέσα από ευχάριστες δραστηριότητες να μάθουν τα βασικά δικαιώματα του παιδιού, όπως αυτά προβλέπονται στη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (το δικαίωμα στην εκπαίδευση, την υγεία, τη διατροφή, την προστασία από την εκμετάλλευση και την κακοποίηση).

Γιορτή Comenius

Στιγμιότυπα από τη γιορτή υποχής εκπαιδευτικών στο πρόγραμμα Comenius Socrates.
 1ο Δημοτικό Σχολείο Γιαννιτσών

comenius meeting Greece from Abrazi Zoe on Vimeo.

Κυριακή, 5 Σεπτεμβρίου 2010

Ένα βήμα επικοινωνίας

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι νηπιαγωγοί,

η εποχή των blogs είναι μία αναπόφευκτη πραγματικότητα.

Έχει κατακτήσει ένα μέρος της καθημερινής ζωής σε πολλούς από εμάς.

Οι bloggers μπορούν να ενημερώσουν και να ενημερωθούν μεταξύ τους για διάφορα κοινά θέματα, να "ανεβάζουν" τις σκέψεις τους, τις ανησυχίες, τις ιδέες τους, τα νέα τους σχετικά, άσχετα, θετικά, αρνητικά, κομψά, άκομψα, επιθετικά ή αμυντικά, ουδέτερα ή ενθουσιαστικά, όμως γρήγορα, άμεσα και δραστικά. Σκέφτηκα λοιπόν πως η δική μας κοινή ιδιότητα (επαγγελματική βασικά, αλλά όχι μόνο) μπορεί να είναι κοινός τόπος, σημείο σύγκλισης για αυτό το blog. Έχουμε ένα επικοινωνιακό εργαλείο (ηλεκτρονικό βέβαια) πολύ χρήσιμο.
Όπερ και εγένετο. Μόλις δημιουργήθηκε. Νεογνό να γνωρίσει το δικό του κόσμο. Η συμμετοχή σας θέλω να πιστεύω πως θα το αναθρέψει, θα το μεγαλώσει, θα το αναπτύξει. Περιμένει να γνωρίσει εσάς τις/τους ίδιες/ους, τα παιδιά της τάξης σας, τις δράσεις σας, τις ιδέες σας, τις ανησυχίες σας και πολλά άλλα που εσείς θα διαλέξετε. Μπορείτε να σχολιάσετε κάθε ανάρτηση αλλά και να στείλετε δική σας.
Το blog αυτό δεν φιλοδοξεί να έχει "υπηρεσιακό" ή να επιδεικνύει μόνο επαγγελματικό χαρακτήρα. Μπορούμε να μοιραστούμε ακόμη από ανέκδοτα μέχρι συνταγές, από ταξιδιωτικές εμπειρίες μέχρι μυστικά ομορφιάς από ειδήσεις μέχρι προσωπικές μας σκέψεις, από φωτογραφίες μέχρι βιντεάκια, από ιστοσελίδες μέχρι...ό,τι χωράει η φαντασία μας.
Ξέρω πως εμείς οι νηπιαγωγοί είμαστε πάντα πρωτοπόροι στο νέο, το διαφορετικό, το καινοτόμο. Εμπρός λοιπόν να το αποδείξουμε για άλλη μία φορά.

Μαρία Ζωγράφου - Τσαντάκη, η σύμβουλός σας.